جستجو مطالب

سوابق کاری / تصاویر پروژه ها

رزومه مدیرعامل و کارکنان

استخدام در شرکت ابنیه پایدار سبز

شما اینجا هستید: برگ نخستخدمات

ساختمان هوشمند(Inteligente Building)

روش های هوشمندسازی ساختمان

روش های هوشمندسازی ساختمان با تکیه بر صرفه جویی مصرف انرژی

هوشمندسازی سازی ساختمان توسط شرکت ابنیه پایدار سبز در جنبه های مختلفی قابل اجرا می باشد که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره نمود:

استفاده از سیستم هوشمند موتورخانه

یکی از کارهای هوشمند در خانه های سبز استفاده از سیستم هوشمند موتورخانه می باشد. در حال حاضر میزان درجه حرارت آب گرم چرخشی و آب گرم مصرفی در موتورخانه ها بصورت دستی و تمام تنظیم درجه حرارت ترموستات دیگ و یا پمپ های سیرکولاسیون انجام می گردد و معمولاً برای تمام مدت بر روی یک عدد ثابت قرار دارد. تغییرات دمای هوا در طول روز موجب افزایش یا کاهش دمای داخل ساختمان شده که نتیجه آن انحراف دمای داخل ساختمان از محدوده آسایش و مصرف بیهوده سوخت و انرژی می باشد.

بنابراین با توجه به عدم کارآیی دقیق و محدودیتهای کنترلی ترموستاتهای دستی، ضرورت استفاده از سیستم های کنترل هوشمند موتورخانه به منظور:

راهبری و کنترل صحیح تجهیزات موتورخانه شامل مشعل ها و پمپ ها

بهینه سازی و جلوگیری از مصرف بیهوده سوخت و انرژی الکتریکی

تثبیت محدوده آسایش حرارتی ساکنین ساختمان

کاهش استهلاک تجهیزات و هزینه های مربوطه

کاهش هزینه های سرویس- نگهداری تاسیسات حرارتی

کاهش تولید و انتشار آلاینده های زیست محیطی

سیستم آبیاری خودکار
سیستم آبیاری هوشمند در ساختمان هوشمند

آبیاری گل وگیاه، تنظیم فواره و آبشارهای مصنوعی از طریق صفحه کنترل به سادگی قابل کنترل می باشند. همچنین ساختمان هوشمند میتواند کنترل، آبیاری گل و گیاه در حیاط یا داخل ساختمان را به طور ودکار طبق برنامه ازپیش تعیین شده عهده دار شود.

برای مثال هر غروب در صورت پایین بودن رطوبت چمن از 33% سیستم آبیاری بشکل خود کار بکار می افتد. در غیر اینصورت آبیاری انجام نشده و با این اقدام باعث صرفه جویی می گردد.

استفاده از شبکه های حسگر برای کنترل روشنایی

ﻧﺤﻮﻩ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﮐﻠﯽ ﺍﯾﻦ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﻩ ﻫﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺎﺯ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. به عنوان مثال یک چراغ روشنایی را می توان از هر پریزی کنترل کرد و نیازی به سیم پیچی جدید کاهش می یابد. همچنین لامپ ها را می توان با کنترل از راه دور فعال کرد. به علاوه این لامپ ها می توانند توسط سنسورهایی که حساس به حضور یا روشنایی هستند، به هنگام کم نور بودن محیط، به صورت خودکار روشن شوند. به طوری که تمامی روشنایی های ساختمان پریزهای خاص را تحت پوشش قرار می دهد و با خارج نمودن مصرف کنندگان غیرضروری و خاموش نمودن روشنایی ها در هنگام عدم حضور و به صورت کاملا هوشمندانه عمل نموده و سهم بسزایی در کاهش مصرف انرژی دارد.

بهینه سازی مصرف انرژی با استفاده از کلیدهای هوشمند الکتریکی (تنظیم دما)

در خانه هایی که سیستم هوشمند استفاده شده باشد، کلیدهای هوشمند دارای ترموستات هستند. درجه حرارت مطلوب توسط کاربر به راحتی تنظیم می شود و با استفاده از کنترل کننده های ویپه وسایل گرمایشی و سرمایشی فقط در صورت نیاز فعال می شوند و از اینرو علاوه بر آنکه همیشه دمای مطلوب وجود دارد، کاهش چشمگیری در هزینه های انرژی ایجاد می گردد. با استفاده از کلیدهای هوشمند، امکان تعریف سناریوهای دمایی نیز مهیا می شود، مثل سناریوهای ورود، خروج، شب، امکان کنترل یکپارچه تمامی سیستم های سرمایشی و گرمایشی نیز وجود دارد.

کنترل هوشمند سیستم های آب سرد (چیلر)

آب چیلر برای سرد کردن هوای ساختمان استفاده می شود. سیستم آب چیلر شامل چیلر و پمپ ها می باشد. سنسورهای دمایی آنالوگ دمای آب رفت و برگشت آب چیلر را می سنجد. چیلرها برای سرد کردن آب، به ترتیب خاموش و روشن می شوند. کنترل قسمت های مختلف یک چیلر و تحلیل داده های جمع آوری شده جهت تامین دمای مناسب هوای فضای مورد نظر ضروری می باشد.

کنترل هوشمند سیستم آب گرم

سیستم آب گرم، گرمای مورد نیاز هواسازها و یا دستگاه های تامین گرمای ساختمان را تامین می کند (از طریق تامین آب گرم مورد نیاز کویل های آب گرم). این سیستم شامل بویلر و پمپ ها می باشد. سنسورهای دمایی آنالوگ، دمای آب رفت و برگشت را اندازه گیری می کنند. شیرهای مخلوط کننده جهت کنترل دمای آب گرم سیر کوله استفاده می شوند. کنترل فشار و دمای قسمت های مختلف سیستم آب گرم، از طریق سنسورهای دما و فشار امکان پذیر می باشد.

استفاده از سیستم های wireless در سیم کشی ساختمان هوشمند

روش بهینه ای که این روزها بسیار مورد توجه واقع شده استفاده از سیگنال های بی سیم (wireless) به عنوان بستر ارتباطی سیستم هوشمند می باشد. در این روش فرمان ها از طریق سیگنال های وایرلس ارسال و دریافت می گردند. از مهمترین استانداردهای این روش می توان به Z-Wave و Zigbee اشاره کرد.

در این استانداردها دستگاه ها علاوه بر اینکه نقش گیرنده اطلاعات را ایفا می کنند، ضمناً پس از دریافت اقدام به ارسال مجدد آن می نمایند تا به این ترتیب محوطه تحت پوشش سیستم را گستر دهند.

در این روش علاوه بر سرعت بالای انتقال اطلاعات، نیاز به تغییر در سیستم کشی ساختمان وجود ندارد و به همین خاطر به راحتی در خانه هایی که امکان تغییر در سیستم سیم کشی ساختمان وجود ندارد به راحتی قابل اجرا می باشد.

تاثیر سیستم گرمایش کفی در میزان مصرف انرژی

یکی از راه های بهینه سازی و کاهش مصرف انرژی در ساختمان ها استفاده از سیستم های جدید گرمایشی می باشد. از مؤثرترین سیستم های گرمایشی که در دو دهه ی اخیر استقبال بی سابقه ای به خصوص در کشورهای اروپایی و صنعتی از آن شده است سیستم گرمایش کفی است. قدمت سیستم گرمایش کفی به سال های دور باز می گردد. در انجام حفاری یک قصر در آناتولی که در سال 1200 قبل از میلاد ساخته شده بود کانال های گرمایش کفی حکایت می کرد. بعدها این سیستم در المپیا (800 قبل از میلاد) به کار گرفته شد. رومی ها از 80 سال قبل از میلاد از این سیستم به دلیل راحتی و آسایش به عنوان یک سیستم مدرن استفاده می کردند. در این سیستم ها گرما از طریق گازهای گرم حاصل از احتراق در کانال هایی که در زیر کف حفر شده بودند، به کف فضاها انتقال پیدا می کرد. کره ای ها دود حاصل از سوخت را قبل از اینکه از دودکش عبور کند از زیر کف انتقال می دادند. به مرور زمان، استفاده از این سیستم گرمایش ساختمان ها به فراموشی سپرده شد. تا اینکه با عرضه ی تکنولوژی های جدید مجدداً به صورت جدی در دهه ی آخر قرن بیستم مطرح گردید. با این تفاوت که این باز تامین گرمایش از طریق آب گرم یا المنت های برقی مورد توجه قرار گرفت. هم اکنون سیستم گرمایش سیستم گرمایش کفی در تقریبا نیمی از خانه های جدید اروپا استفاده می شود. انواع سیستم گرمایش از کف عبارتند از:
1- گرمایش از کف با هوای گرم
2- سیستم گرمایش از کف با برق
3- سیستم گرمایش از کف با آب گرم

راهکار صرفه جویی در مصرف گاز در ساختمان (نصب صحیح دودکش)

یکی از مهمترین مواردی که به عنوان مثال باید در بحث صرفه جویی در مصرف گاز ساختمان ها مدنظر قرار بگیرد نصب  صحیح دود کش ساختمان است.

انتخاب سطح مقطع مناسب دودکش باعث احتراق بهتر و افزایش کارکرد دیگ و مشعل می گردد. سطح داخلی دودکش باید صاف و صیقلی ساخته شده باشد. از کمترین تعداد زانویی در مسیردودکش استفاده شود. در بالای دودکش و به منظور جلوگیری از ورود اجسام خارجی و به داخل دودکش کلاهک مناسبی نصب شود. از دمپر بارومتریک استفاده شود. مکش بیش از حد در داخل دودکش سبب تغییر در وضع شعله، ورود هوای سرد از محیط به داخل دیگ، خروج سریع هوای گرم از دیگ و در نتیجه کاهش بازده حرارتی دیگ می گردد. از سوی دیگر باعث می شود که فرصت کافی برای احتراق کامل و ماندگاری گازهای احتراق در داخل دیگ و همچنین انتقال حرارت بالا در داخل دیگ وجود نداشته باشد. نصب دمپر بارومتریک (دمپر یک طرفه برای مشعل های گازوئیل سور و دمپر دو طرفه برای مشعل های گاز سوز) بر روی دودکش، یکی از بهترین راه های کنترل مکش دودکش های معمولی است.

نصب شیر ترموستاتیک رادیاتور

برای اینکه به صورت خودکار بتوانیم دمای هوای محلی که رادیاتور در آن نصب شده است را کنترل کنیم استفاده از شیرهای ترموستاتیک رادیاتور به عنوان یک گزینه مناسب است. بـا نصب ایـن شیرها درجه حرارت محلی که در آن رادیاتور نصب شـده اسـت بـه طـور خودکار کنترل می‌گردد. شیرترموستاتیک رادیاتور دارای یک قطعه فلزی (فانوسه) است که با یک نوع گاز پرشده است. در اثر بالا رفتن درجه حرارت محل، این گاز منبسط شده، مجرای عبور آب را تنگ می کند، در نتیجه مقدار دبی آب گرم ورودی به رادیاتور کاهش می یابد. بدین ترتیب می‌توان دمای اتاق را بر روی محدوده مناسب تنظیم کرد و در نتیجه از بالا رفتن بی‌رویه دما و اتلاف انرژی جلوگیری نمود. ضمن اینکه با این وسیله آسایش ساکنان نیز که مبنای محاسبات تهویه مطبوع است به راحتی و تنها بـا یک شیر ترموستاتیک ارزان قیمت برآورده خواهد شد.

پنجره های دو جداره

حدود 20 تا 30 درصد اتلاف انرژی ساختمان از طریق پنجره ها صورت می‌گیرد که با استفاده از پنجره های دوجداره استاندارد می‌توان این اتلاف انرژی را به حداقل ممکن کاهش داد. برای کاهش تبادل حرارتی از طریق پنجره‌ها استفاده از قاب‌های استاندارد UPVC، آلومینیوم ترمال بریک استاندارد بسیار موثر است.

راهکار صرفه جویی در مصرف برق در ساختمان استفاده از استفاده DALI

با توجه به اینکه بخش عمده ای از انرژی در ساختمان های عمومی برای ایجاد روشنایی به کار می رود، به همین منظور با کنترل این بخش می توان تا حد زیادی از هدر رفتن انرژی جلوگیری کرد. کنترل و فرمان چراغ های روشنایی بایستی با توجه به صرفه جویی در مصرف انرژی انجام شود، به گونه ای که در هنگام روز که روشنایی با استفاده از نور روز تامین می گردد، روشنایی مصنوعی قطع و یا به حداقل برسد. یک سیستم ارزان قیمت برای کنترل دیجیتال روشنایی محیط می باشد، که به صورت یک استاندارد پذیرفته شده است. این سیستم هم می تواند به تنهایی به کار رود، هم اینکه به همراه پروتکل های دیگر در حوزه هوشمند سازی ساختمان استفاده شود. در گذشته برای کنترل روشنایی، Ballastها از رابط 0 تا 10 ولت استفاده می کردند که سیستم DALI جهت جایگزین کردن آن پدید آمده است. استاندارد DALI تضمین می کند، که تولیدکنندگان متفاوت، لوازمی سازگار جهت صنعت روشنایی ایجاد نمایند. این استاندارد در IEC60929 Annex E توضیح داده شده است. DALI یک روش دیجیتال ایده آل، جهت کنترل روشنایی محیط ایجاد می کند و در آن ارتباطات و پروسه نصب تا حد ممکن ساده شده اند. در این باس احتیاجی به استفاده از کابل انتقال داده خاص و مقاومت ترمیناتور نمی باشد.

عایق های حرارتی

عایق حرارتی در ساختمان هوشمند

رعایت مقررات ملی ساختمان و نظارت بر اجرای آن در حال حاضر بسیار ضروری می باشد. وجود عایق در دیوارها، سقف و کف اتاق ها، مصرف انرژی را تا 25 % کاهش می دهد. در مورد سقف های سفالی باید از عایق هایی که به صورت فویل دولایه هستند استفاده نمود. پیشنهاد می شود چنانچه زیر کف خالی باشد هوای داخل این فضا نیز تهویه شود. عایقکاری دیوارهایی که با محیط بیرون و یا فضاهایی که از نظر دمایی کنترل نمی شوند (نظیر پیلوت) الزامی است.

به کارگیری پساب تصفیه خانه ی فاضلاب برای موارد غیر شرب

در شرایط کنونی که با کمبود منابع زیرزمینی آب مواجه هستیم توانایی بازیافت پساب یا فاضلاب های تصفیه شده، امکان دسترسی به یک منبع مناسب برای مصارف گوناگون را ایجاد ایجاد می کند.

از لحاظ تاریخی مفهوم استفاده از پساب های خانگی برای آبیاری را بیش از 2000 سال قبل درک کرده بودند که محصول ها در یونان با چنین پساب هایی آبیاری شدند. این امر در چین و در اروپا، در کشور آلمان، در قرن 16، کشاورزی با فاضلاب از متداول ترین کارها بود. از سال1912تا 1987 در بخش های مختلف ایالات متحده استفاده ی مجدداز پساب برای آبیاری چمن ها، فلاشینگ توالت ها، آب برج های خنک کننده، آب تغذیه ی دیگ بخار، فرایند سرد کردن فلزها و فولاد، تغذیه ی آب های زیرزمینی با پساب بازیافتی مورد استفاده واقع شد. در سال 1984در توکیوی ژاپن پروژه ی بازیابی آب برای فلاش تانک های 19 ساختمان بزرگ مورد استفاده قرار گرفت حتی در بعضی جوامع که امکان توسعه ی آب شیرین وجود ندارد برخی جوامع به تحقیق و ارزیابی پتانسیل آن برای گزینه های استفاده ی مجدد غیرمستقیم و مستقیم آن به عنوان آب شرب ادامه دادند. این اتفاق در امریکای جنوبی، شیلی، برزیل و جایی که زمین کافی وجود دارد یک جنبه اقتصادی تشویقی برای استفاده مجدد از فاضلاب برای جنگل کاری، کشاورزی، مراتع و در کل حفاظت از آب ایجاد می شود.

استفاده از درهای اتوماتیک پارکینگی

امروزه استفاده از درب اتوماتیک پارکینگی جای خود را بین افراد پیدا کرده و به طور گسترده ای از این درب ها در منازل و شرکت ها و سازمان ها استفاده می کنند. درب اتوماتیک پارکینگ سهولت بسیار خوبی در عبور و مرور ماشین ها ایجاد کرده اگر قبلا مدت زمان زیادی صرف پیدا شدن و باز کردن درب و سپس دوباه سوار شدن و بیرون اوردن خودرو و دوباره پیاده شدن و بستن در صرف می شد، امروزه با زدن یک دکمه یا ریموت به سهولت در باز می شود و پس از عبور خودرو درب دوباره بسته می شود؛ درب اتوماتیک پارکینگی صرفه جویی بسیار عالی در زمان به وجود آورده است.

همچنین درب اتوماتیک پارکینگ محافظ های بسیار خوبی نیز در مقابل دزدان نیز محسوب می شوند چرا که به دلیل استحکام بسیار بالایی که این درب ها دارند به راحتی قابل باز و بسته شدن نیستند.

استفاده از BMS (سیستم مدیریت ساختمان یا Building Management System)

یکی از مهمترین راه کارهای دیگر در بعد مصرف انرژی در ساختمان ها استفاده از BMS می باشد که اهمیت BMS یا سیستم مدیریت ساختمان از این جهت است که هزینه هایی که برای نصب و راه اندازی سامانه صرف می شود معمولا بین 3 تا 5 سال به طور کامل احیا می شود و به این ترتیب با داشتن وسیله ای برای صرفه جویی در مصرف می توان به حفظ و تامین سرمایه اصلی به میزان کاملاً مطلوب و مدیریت زمان دست یافت. با توجه دقیقتر به جزییات کار در ممیزی انرژی و بررسی و برآورد هزینه ی مصرفی در کاربردهای گوناگون می توان به سه مقوله ی زیر دست یافت:

الف- صرفه جویی بدون هزینه: به کمک تنظیم محسوس سامانه های کنترلی می توان با هدایت عملکرد تجهیزات تغییرات عمده و مفیدی در روند عملکرد دستگاه ایجاد کرد که تقریباً بدون هزینه است.

ب- صرفه جویی با هزینه بسیار کم: این روند در بخش هایی که متناوباً مورد استفاده قرار می گیرند. از جمله موارد زیر کاربرد دارد: کنترل کننده سامانه روشنایی، سوئیچ زمانی در سامانه آب گرمکن، کنترل کننده سیفون توالت و کنترل کننده های حرارت مرکزی.

ج- صرفه جویی در مقیاس بالا: این روند در طرح هایی به کار می رود که نیازمند ایجاد تغییرات عمده و با تغییر مکان در نقشه و همچنین مستلزم بکارگیری تجهیزات بسیار مدرن یا حساس هستند.

به عنوان مثال جایگزینی سامانه بویلر و مشعل حرارتی با هدایتگر گاز داغ در واحد آب گرم و یا سامانه های دارای چیلر و همچنین در جایی که مصرف همزمان برق و گرما وجود دارد.

به کارگیری مبحث 19 مقررات ملی ساختمان

عایق کاری حرارتی پوسته خارجی ساختمان، نصب پنجره های دو جداره، عایق کاری حرارتی تاسیسات، سیستم های تولید آب گرم و...

نصب سیستم های کنترل کننده موضعی دما مانند شیرهای ترموستاتیک و نصب سیستم های کنترل مرکزی هوشمند مجهز به سنسور اندازه گیری دمای هوای محیط

استفاده از آبگرمکن های خورشیدی

جالب است بدانید که گرمایش آب و فضا مجموعاً بیش از ۸۰% انرژی را در ساختمان‌ها مصرف می‌کند و بنابراین بیش از یک سوم کل انرژی مصرفی جهان در جهت گرمایش مصرف می‌شود. از این میان گرمایش آب به طور متوسط ۲۰ تا ۳۰ درصد کل انرژی مصرفی در خانه را مصرف می‌کند. بنابراین با استفاده از آبگرمکن خورشیدی می‌توان سالیانه ۷۰% انرژی مورد نیاز برای گرمایش آب را تامین کرد.

عایق کاری حرارتی در ساختمان های در حال ساخت

خوب است بدانید که 50 درصد تلفات حرارتی ساختمان هایی که عایق کاری نشده اند، از پوسته خارجی (دیوارها، سقف و کف) می باشد. می توان در انتخاب یک عایق مناسب از نظر کارشناس استفاده کرد و یکی از انواع مختلف عایق را انتخاب نمود. انواع مختلف عایق ها شامل عایق های معدنی مانند پشم شیشه و پشم سنگ. عایق های پلیمری مانند پلی استایرن (یونولیت) و عایق های اسفنجی و ... می باشد. انتخاب نوع عایق با توجه به محل مورد استفاده و خواص فیزیکی آن انجام می شود. هرچه مقاومت حرارتی عایق بیشتر باشد گرمای کمتری از آن انتقال می یابد.

بعضی راهکار عمومی جهت کاهش مصرف انرژی

- تنظیم دمای اتاقها روی درجه حرارت 24 الی 26 درجه در تابستان، در ازای افزایش هر یک درجه، حدوداً 5 % در مصرف برق صرفه جویی خواهد شد.
- خاموش کردن تاسیسات سرمایش و گرمایش و تهویه مطبوع مرکزی، در مسافرت ها.
- تعیین فردی مسئول به عنوان مدیر انرژی ساختمان برای نظارت بر امور فوق و کنترل و بازرسی فضاها و تاسیسات در پایان روز و آخر هفته
- خط مشی مدیریت و اصلاح الگوی مصرف انرژی و برنامه ریزی و پیگیری نسبت به اجرایی نمودن اقدامات بهینه سازی و صرفه جویی در مصرف انرژی
- نصب سامانه کنترل هوشمند گرمایش مرکزی و سیستم سرمایش تراکمی، کاهش کارکرد دیگ ها و چیلرها
- انجام سرویس و یا تعمیر و نگهداری به موقع و مناسب فن کویل ها
- خاموش کردن سیستم سرمایشی، گرمایشی و فن کویل ها در مواقع خروج از ساختمان و اتاق
- درزبندی مناسب و عدم باز کردن درب و پنجره ها
- استفاده مناسب از پرده، کرکره و سایبان ثابت و متحرک

ساختمان های هوشمند در کنار شهرهای هوشمند کامل می گردند. 

 

شهرهای سازگار با محیط زیست (Eco-cities)

شهر هوشمند 

مفهوم اکوسیتی نخستین بار توسط سازمان ملل متحد در سال 1971 مطرح شد. ریچارد رجیستر اولین نویسنده یی بود که مفهوم شهرهای سازگار با محیط زیست را در کتاب برکلی شهر محیط زیستی: ساخت شهرهایی برای آینده یی سالم در سال 1987 ارایه کرد. به اعتقاد ریچارد رجیستر، شهر سازگار با محیط زیست، شهری است که با توجه به تاثیرات محیطی آن طراحی شده باشد، شهروندان آن دغدغه و تلاش برای حداقل رساندن مصرف انرژی، غذا ، آب و ضایعات و آلودگی هوا و مانند آن را داشته باشند. به تعبیر دیگر، شهر سازگار با محیط زیست، حداقل نیاز به محیط طبیعی اطرافش دارد و از منابع انرژی تجدیدپذیر بهره می­ برد.

 

هدف شهرهای سازگار با محیط زیست، کاهش ردپای اکولوژیکی، تولید حداقل آلودگی، حداقل استفاده از زمین، تخصیص کاربری های کارآمد، تولید کود از مواد استفاده شده و بهره­گیری از شیوه ی تبدیل ضایعات به انرژی می­باشد. هدف نهایی بسیاری از شهرهای زیست محیطی، حذف تخلیه­ ی دی اکسید کربن به محیط زیست، تولید انرژی از طریق منابع تجدیدپذیر و ادغام شهر با محیط طبیعی در نیل به رشد اقتصادی، کاهش فقر، بهره­مندی بالاتر و بهبود سلامت است. شهرهای سازگار با محیط زیست مشخصه­ های خاص زیر را دارند:

 

  • - کاهش یا فقدان میزان انتشار دی­ اکسیدکربن به دلیل استفاده از انرژی های تجدیدپذیر.
  • - مفهوم زباله و ضایعات را تغییر داده و چرخه­ ی بسته ­یی از بازیافت و بازتولید دارند.
  • - از آب با کیفیت بالا و مدیریت آب شهری دقیقی در تقاضا و عرضه برخوردارند.
  • - مناظر سبز و باغ بام­ ها را یکپارچه ساخته­ اند تا بتواند تنوع زیستی را افزایش داده و تاثیر گرمایی شهری را از بین برند.
  • - از شیوه های نوین مانند سامانه های تولید ترکیبی و خنک کننده ­های خورشیدی استفاده می­کنند.
  • - امکان جا به جایی و دسترسی آسان از طریق سامانه های حمل و نقل عمومی با حداقل تاثیرات محیط زیستی را فراهم آورده اند.
  • - از مصالح محلی و ساختمانی پیش ساخته و مدولار (هنر پیمانه­ یی)استفاده می­کنند.
  • - تراکم جمعیت به طور معمول در کنار هسته های حمل و نقل شکل می­گیرند.
  • -  از راهبردهای طراحی و ایده­ های معماری خورشیدی برای تمامی ساختمان­ ها برای کاهش میزان جذب نور خورشید در تابستان بهره می­برند.
  • - بخشی از مواد غذایی خود را از طریق کشاورزی شهری با هدف افزایش ایمنی غذایی و کاهش فاصله­ ی تولید کننده و مصرف کننده تامین می­کنند.
  • - بر اساس یک اقتصاد مستقل با رویکرد استفاده از منابع مورد نیاز محلی عمل می­کنند.
  • - تولید انرژی آن ها به طور کامل بی خطر و متکی به انرژی های تجدیدپذیر است.
  • - در مصرف منابع صرفه­ جویی می­کنند و حداکثر بهره­ وری آب و انرژی را دارند. از نظام مدیریت زباله که می­تواند زباله­ ها را مجدد بازیافت و دوباره استفاده کند بهره می­برند.
  • - از کشاورزی و تولید محلی پشتیبانی می­کند.
  • - شیوه­ های درست زندگی، کاهش مصرف مواد و افزایش آگاهی از محیط زیست را ترویج می ­دهند. 

 

شهرهای هوشمند 

 

ساختمان سبز

 

شهری است که بر اساس آخرین نظریه ­های تکامل یافته ­ی مدیریت شهری، بر پایه­ی فناوری اطلاعات و ارتباطات تاسیس شده است و از معیارهای اصلی حکمروانی هوشمند، شهروند هوشمند، محیط زندگی هوشمند اقتصاد هوشمند، حمل و نقل هوشمند و انرژی هوشمند برخوردار است.

 

شهر هوشمند یک منطقه ی شهری است که در آن از انواع گوناگون سنسورهای الکترونیکی برای جمع آوری و تحلیل اطلاعات در مدیریت دارایی ها و منابع شهری استفاده می­شود. این فرآیند شامل اطلاعات جمع آوری شده از شهروندان، دستگاه­ها و منابع شهری است که پردازش و تجزیه و تحلیل می­شوند تا به نظارت و مدیریت ترافیک و حمل و نقل، نیروگاه­ های تولید برق، تامین و توزیع آب، مدیریت زباله­ ها، اجرای سامانه­ های اطلاعاتی و مدارس و کتابخانه­ ها و بیمارستان ها و دیگر خدمات اجتماعی کمک کند.

 

ایده ی شهر هوشمند، ترکیبی از ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات و دستگاه ­های مختلف متصل به شبکه های اینترنت اشیاء برای بهینه ­سازی بهره­وری از خدمات و کاربری­ های شهری و اتصال آن به شهروندان است.

 

فناوری ­های شهر هوشمند اجازه می ­دهد تا مقامات شهری با جامعه و زیر ساخت های شهری و نظارت بر آن چه اتفاق می­افتد و آن چه در حال تحول است، در تعامل مستقیم باشند. شهرهایی مانند سونگدو، سوون، سئول (کره جنوبی)، استکهلم (سوئد)، واترلو در اونتاریو و کلگری در آلبرتا (کانادا)، تایپه (تایوان)، میتاکا (ژاپن)، گلاسکو (اسکاتلند)، نیویورک و لاگرانج در ایالت جورجیا (ایالات متحده­ی آمریکا) و سنگاپور شهرهایی هستند که تلاش های ارزنده ­یی در زمینه ی شبکه­ های پرسرعت و خدمات الکترونیکی و... انجام داده ­اند.

 

دولت های بسیاری در جهان در تلاش­اند تا از جنبه ­های مختلف فناوری در نظام­ های شهری استفاده کنند و خدماتی ارایه دهند که با صرف کم­ترین زمان زندگی شهری، به بالاترین سطح بهره­ وری دست یابند. این بخش ها شامل حمل و نقل، خدمات آب و فاضلاب و برق، اینترنت پر سرعت، بهداشت و درمان، دولت الکترونیک و مشارک آحاد جامعه در امور شهری می­باشد.

 

پایه و اساس شهر هوشمند مربوط به جنبش رشد هوشمند بولیر (1998) در اواخر دهه ­ی 1990 است که سیاست ­های جدیدی را برای برنامه ­ریزان شهری دیکته می­کرد.

 

آلمیرال و ورهم (2013) شهر هوشمند را شهری می­دانند که از فناوری اطلاعت و ارتباطات برای افزایش کیفیت زندگی ساکنانش استفاده کند، در حالی ­که توسعه ­ی پایدار نیز ایجاد شود. شهر هوشمند در اواخر سال 2005 توسط برخی از شرکت­های فناوری مانند سیسکو (2005) و آی.بی.ام (2009) برای یکپارچه کردن خدمات و زیرساخت های شهری مانند ساختمان سازی، حمل و نقل، الکترونیک، تامین و توزیع آب و امنیت اجتماعی استفاده شده است. یک شهر هوشمند سه هدف جمع­آوری داده ­ها، برقراری ارتباطات و آنالیز داده­ های مهم را دنبال می­کند.

 

در شهرهای هوشمند، سرمایه­گذاری بر منابع انسانی، اجتماعی و زیر ساخت های ارتباطی مدرن که سبب رشد پایدار اقتصادی-صنعتی و کیفیت بالای زندگی می­شود، با مدیریت صحیح منابع طبیعی و از طریق مدیریت مشارکتی آحاد جامعه انجام می ­شود، در این شهرها به مواردی مانند ترافیک، آلودگی، بهبود کیفیت زندگی، بهینه سازی زیر ساخت های شهری و ... با رویکردی خلاقانه و نظام مند بر اساس ارتباط و تبادل اطلاعات پرداخته می ­شود. شهر هوشمند از لحاظ انسانی با مفاهیمی مانند شهر خلاقیت محور، شهر آموزش محور، شهر انسانیت محور و شهر دانش محور پیوند نزدیکی دارد.

 

شهرهای سازگار با محیط زیست

 

در این شهرها تجهیزات هوشمند در تمام شهر قرار دارند تا شرایط و اوضاع را اندازه­گیری و بررسی کنند. برای نمونه، کنتورهای هوشمند، میزان مصرف برق، گاز، آب را اندازه­گیری می­ کنند. حسگرهای ترافیکی هوشمند، شرایط خیابان ­ها و ازدحام آن­ها را گزارش می­ دهند. سامانه ­های موقعیت­ یابی جهانی هوشمند، مکان دقیق شهر، موقعیت جغرافیایی خیابان­ها، ترافیک و... را گزارش می ­دهند.

 

ایستگاه ­های هواشناسی شرایط جوی را گزارش می ­دهند. تلفن های هوشمند حسگرهایی دارند که می­توانند فشارخون و سایر پارامترهای سلامتی را اندازه­ گیری کنند. برای انجام فعالیت های فوق، از شبکه های ارتباطی با سیم و بی­سیم، مانند فیبرهای نوری، سرویس های بسته ­ی امواج رادیویی، کابل های مسی و ... استفاده می ­شود.

 

مهم ترین بخش در عرصه هوشمند سازی شهرها، بخش حمل و نقل است که در آن از فناوری های هوشمندی مانند بلیط های اعتباری، سامانه ­های هدایت و راهنمایی، مدیریت پارک، مدیریت ترافیک و ... استفاده می ­شود.

 

اهمیت این بخش، تقاضای بازار را در این زمینه به شدت افزایش داده است. رشد سالانه ی بخش حمل و نقل هوشمند، در سال های آینده 15.2 درصد برآورده شده که عامل اصلی آن، گسترش شهرنشینی، توسعه ی سریع شهرها و صنعتی شدن است. به گزارش موسسه ی آلن مک آرتور، تا سال 2020، صنعت شهرهای هوشمند، بازاری معادل 400 میلیارد دلار خواهد داشت و 600 شهر را شامل می ­شود. این شهرها 60 درصد از مجموع تولید ناخالص ملی جهان را در سال 2025 تولید خواهند کرد. 

 

 

 

 شهر هوشمند, شهر سبز, اکوسیتی چیست, اکوسیتی, اکوشهر, شهر سبز, شهر پاک, شهر پاکیزه, تمیزترین شهر, پاکیزه ترین شهرهای دنیا, تمیزترین شهرهای دنیا, تمیزترین شهر جهان, هوای پاک, آلودگی هوا

 

 

 

 

 

ارزیابی اثرات زیست محیطی

ارزیابی اثرات زیست محیطی چیست؟

ارزیابی اثرات زیست محیطی (EIA) (Environmental Impact Assessment)، روشی است که در آن اثرات ناشی از انجام یک پروژه یا عملیات آن بر محیط زیست بررسی و پیش بینی می گردد تا در هنگام انجام پروژه، با توجه به شناخت وضعیت موجود و نوع اثرات، عملیات بصورتی انجام پذیرد تا کمترین اثر بر محیط زیست وارد گردد. ارزیابی اثرات زیست محیطی (EIA) درصدد، تلفیق مدیریت، برنامه ریزی، تجزیه و تحلیل داده ها و مشارکت های عمومی در ارزیابی های قبل از تصمیم گیری است. در یک تعریف مختصرتر می توان آن را ((رویکردی در جهت توسعه، به واسطه ارزیابی قبلی)) بیان نمود در حال حاضر فعالیتهای بیش از حد بشر عاملی است که به طبیعت و محیط زیست صدمه می زند. محدود کردن این فعالیتها به دلیل نیاز انسان به غذا و انرژی  ممکن نیست به همین دلیل کشورهای مختلف تلاش می کنند که آثار و پیامدهای این فعالیت ها مورد توجه و بررسی قرار گیرد. به این بررسی و آینده نگری ارزیابی آثار محیط زیستی می گویند. در ایران نیز برای ارزیابی آثار محیط زیستی برخی از طرحهای (پروژه های) صنعتی و عمرانی الزام قانونی وجود دارد که تصفیه آب و تصفیه فاضلاب یکی از این موارد است. . در واقع ارزیابی آثار محیط زیستی برای جلوگیری از اثر منفی طرح (پروژه) بر محیط زیست و کاهش هزینه ها است. در ارزیابی آثار محیط زیستی، آثار طرح (پروژه) بر محیط زیست پیش بینی می شود تا از آسیب به محیط زیست جلوگیری شود یا به کمک اقدامهایی برای اصلاح و کاهش آثار منفی طرح (پروژه) اقدام شود.

در این روش، با انجام مطالعات و شناختی که کارشناسان از وضعیت موجود محیط و فرآیندهای پروژه در مرحلۀ ساخت و بهره برداری بدست می آورند، اثرات فاکورهای عملیاتی را بر فاکتورهای زیست محیطی در مراحل مختلف شناسایی و راهکارهایی را برای کاهش اثرات فوق پیشنهاد می نمایند. توسعه به مجموعه فعالیتها و کارهای انسان گفته می شود که برای بهبود زندگی خود و محیط زیست انجام می دهد. برای پایدار بودن توسعه در بلندمدت لازم است به محدودیتهای محیط زیست و منابع طبیعی توجه شود. توسعه پایدار توسعه ای است که سلامت انسان و محیط زیست را در بلندمدت بهبود دهد. یکی از راههای رسیدن به توسعه پایدار ارزیابی آثار محیط زیستی طرحها (پروژه ها) است.

درک تفاوت بین IEE، EIA و EMP: راهنمایی جامع برای مدیریت محیط زیستی

IEE یا Initial Environmental Examination، ابزاری مقدماتی برای غربالگری پروژه‌های کوچک تا متوسط است. برای نمونه، پروژه‌هایی مانند ساخت بیمارستان ۵۰ تختخوابی یا تعریض جاده از این روش استفاده می‌کنند. این بررسی، اثرات اولیه زیست محیطی را شناسایی کرده و تعیین می‌کند که آیا نیاز به ارزیابی کامل‌تر (EIA) وجود دارد یا خیر. با استفاده از IEE، می‌توانید در مراحل اولیه پروژه، ریسک‌های احتمالی را مدیریت کنید و از پایداری محیط زیستی اطمینان حاصل نمایید.

ارزیابی اثرات زیست محیطی (EIA) چیست؟

EIA یا Environmental Impact Assessment، مطالعه‌ای جامع و دقیق برای پروژه‌های بزرگ‌مقیاس مانند کارخانه‌های سیمان، نیروگاه‌های برق یا مناطق صنعتی است. این فرآیند، اثرات بالقوه زیست محیطی را پیش‌بینی می‌کند، راهکارهای کاهش‌دهنده پیشنهاد می‌دهد و پایداری بلندمدت پروژه را تضمین می‌نماید. اگر در حال برنامه‌ریزی برای پروژه‌های صنعتی هستید، EIA ابزاری ضروری برای رعایت استانداردهای زیست محیطی و جلوگیری از آسیب‌های احتمالی به اکوسیستم است.

برنامه مدیریت محیط زیستی (EMP) چیست؟

EMP یا Environmental Management Plan، طرح عملیاتی برای کنترل ریسک‌های زیست محیطی در طول اجرای پروژه است. برای مثال، کنترل گرد و غبار در کارخانه سیمان، سیستم تصفیه فاضلاب (STP) برای بیمارستان یا برنامه‌های کاشت درخت را در نظر بگیرید. EMP به عنوان پلی بین مرحله برنامه‌ریزی و اجرا عمل می‌کند و تضمین‌کننده اجرای موثر راهکارهای حفاظتی است.

خدمات مدیریت زیست محیطی شرکت ابنیه پایدار سبز شامل تهیه و اخذ تصویب نامه مطالعات زیست محیطی در زمینه‌های IEE، EIA و EMP می‌باشد.

1) IEE- Initial Environmental Examination (بررسی اولیه محیط زیستی)
2) EIA- Environmental Impact Assessment (ارزیابی اثرات زیست محیطی)
3) EMP- Environmental Management Plan (برنامه مدیریت محیط زیستی)

پيشينه قانوني ارزيابي محيط زيستي در ايران

در قوانين، مقررات و ضوابط سوابق کشور، اصطلاح متداول و شناخته شده ای تحت عنوان ارزيابی اثرات محيط زيستي (EIA) وجود نداشت و حتی انجام مراحل ارزيابی نيز در شکل و مفهوم حاضر در مقررات قانونی گذشته پيش بينی نگرديده بود.
برای نخستين بار در سال 1354در آيين نامه جلوگيری از آلودگی هوا مصوب 29/4/54 کميسيون های مجلس وقت، صدور پروانه، تاسيس هر نوع کارخانه و کارگاه جديد و توسعه و تغيير کارخانجات و کارگاههای موجود موکول به رعايت مقررات و ضوابط حفاظت و بهسازی محيط زيست شده بود. در سال 58 با کوچک شدن ساختار تشکيلاتی سازمان حفاظت محيط زيست دفتر بررسی اثرات توسعه نيز منحل گرديد. مجددا در سالهای اخير، واحد مذکور با عنوان دفتر ارزيابی زيست محيطی در حوزه معاونت محيط زيست انسانی سازمان حفاظت محيط زيست ايجاد گرديده و اجرای مقررات نظارتی مربوط به ارزيابی اثرات زيست محيطی طرحها و پروژه های توسعه را بر عهده دارد.

فاکتورهای زیست محیطی در ارزیابی اثرات زیست محیطی

فاکتورهای زیست محیطی که در این مورد شناسایی و بررسی قرار گرفته و وضعیت موجود محیط زسیت را مشخص می نمایند، عبارتند از:

- محیطهای فیزیکی (زمین شناختی - لرزه خیزی -  هوا - آب خاک – صدا)
- محیطهای اجتماعی و اقتصادی (جمعیت – سواد و آموزش – دین – بهداشت و درمان – امکانات رفاهی، اشتغال و بیکاری، نوع فعالیت، صنایع و کاربری های مختلف و...)
- محیطهای فرهنگی (اماکن تفریحی، اماکن مذهبی، اماکن علمی، آثار تاریخی و باستانی، امکان حفاظتی، چشم اندازها و...)
- محیطهای بیولوژیکی (گیاهان و جانوران) و آلودگیهای زیست محیطی موجود (هوا، خاک، آب، صدا).

 
بررسی فاکتورهای فوق، شناخت کاملی از وضعیت موجود محیط زیست به کارشناسان مربوطه ارائه می دهد. پس از این مرحله، فرآیند پروژه در مرحله ساخت، بهره برداری و زمان پس از بهره برداری بطور کامل مورد بررسی و شناسایی قرار می گیرد. در این مرحله از مطالعات، مشخص می شود که یک پروژه از ابتدای آماده سازی و ساخت تا انتهای دوره بهره برداری، چه عملیات و فرآیندهایی را شامل می گردد و در هر مرحله چه موادی را به محیط زیست وارد یا تغییراتی در آن ایجاد می نماید.
اثراتی که از یک فرآیند و یا عملیات بر فاکتورهای زیست محیطی پیش بینی می گردد، می تواند مثبت و یا منفی باشد. این مرحله از مطالعات ارزیابی، یعنی شناخت اثرات، پس از مراحل شناسایی وضعیت موجود محیط زیست و مراحل مختلف پروژه انجام می پذیرد.
در این مرحله نوع اثرات ناشی از عملیات پروژه بر هر یک از فاکتورهای تأثیر پذیر محیط زیست، شناسایی می گردد.

تقسیم بندی ارزیابی اثرات زیست محیطی

این اثرات از نظر تقسیم بندی به انواع زیر تقسیم می گردند:
- مفید یا مضر (مثبت یا منفی).
- کوتاه مدت یا بلند مدت.
- مستقیم یا غیر مستقیم.
- برگشت پذیر یا غیر قابل برگشت.
- اولیه، ثانویه، ثالثیه.
- قطعی، احتمالی – غیر محتمل.
- موقت یا دائمی.
- قابل پیشگیری یا کنترل و غیر قابل پیشگیری و کنترل.
- تجمعی (ترکیبی).
- استراتژیک.
- بویژه مشخص (مهم).
اثرات مفید (مثبت) و مضر (منفی): اثرات پروژه بر محیط زیست را که باعث بهبود وضعیت موجود گردد، اثرات مثبت و اثراتی را که وضعیت موجود را تضعیف و یا بحرانی سازد، اثرات منفی می نامند.
اثرات کوتاه مدت و بلند مدت: اثراتی را که در زمان کوتاه و سریعاً رخ می دهند را اثرات کوتاه مدت و اثراتی را که ابتدا مشخص نمی گردد و در زمان طولانی بروز می نمایند را اثرات بلند مدت می نامند.
اثرات مستقیم و غیر مستقیم: اثرات مستقیم، اثراتی هستند که به طور واضح و به شکل مستقیم بر فاکتورهای زیست محیطی تأثیر می گذارند در حالیکه اثرات غیر مستقیم اثرات، ناشی از عملیات مستقیم بوده و در بلند مدت نمایان می گردند.
اثرات برگشت پذیر و غیر قابل برگشت پذیر: اثرات برگشت پذیر، اثراتی هستند که با کارهای مدیریتی با تعدیل فرآیندهای  توسعه اولیه، قابلیت برگشت پذیری دارند، اما اثرات غیر قابل برگشت، اثراتی هستند که قابل برگشت پذیری و جبران نمی باشند.
اثرات اولیه، ثانویه، ثالثیه:  اثرات اولیه، اثراتی هستند که در مراحل اولیه عملیات حادث گردیده و تأثیرات محیطی آنها قابل پیش بینی و احتمالاً قابل رویت است. اثرات ثانویه ناشی از فعالیتهای اولیه و در مدت زمانی پس از بروز اثرات اولیه ظهور می نماید. اثرات ثالثیه در پی اثرات اولیه و ثانویه خود را نشان می دهد و مدت بروز آن طولانی تر می باشد.
اثرات قطعی، احتمالی، غیر محتمل:  اثرات قطعی، اثراتی هستند که بروز آنها کاملاً قابل پیش بینی و حتی مشاهده می باشد. اثرات احتمالی ، اثراتی هستند که بروز آنها کاملاً و بطور قطعی، قابل پیش بینی نمی باشد، اما احتمال بروز آنها وجود دارد.
اثرات غیر محتمل اثراتی هستند که احتمال بروز آنها بسیار ضعیف و در حد صفر می باشد.
اثرات موقت و دائمی: اثرات موقت، اثراتی هستند که در کوتاه مدت بروز نموده و پس از مدتی از بین می روند. اثرات دائمی، اثراتی هستند که در مدت زمان طولانی و حتی در تمام زمان اجرای طرح، بر محیط تأثیر گذار می باشند.
اثرات قابل پیشگیری و کنترل و اثرات غیر قابل پیشگیری و کنترل: اثراتی که با اجرای برنامه های مدیریتی می توان از بروز آنها جلوگیری نمود را قابل کنترل و اثراتی را که نمی توان راههایی برای پیشگیری ارائه نمود، اثرات غیر قابل کنترل می نامند.
اثرات تجمعی (ترکیبی): اثراتی هستند که می توانند بر محیط زیست تأثیر بگذارند و با ترکیب یک اثر یا گزینه دیگر، اثرات آن افزایش یافته و اثر تجمعی ایجاد می نمایند.
اثرات استراتژیک: اثراتی هستند که تغییرات مهم در بافت محیط زیست منطقه ایجاد و سبب تغییرات دائمی در منطقه می شوند.
اثرات مشخص (مهم): هر اثری که سبب کاهش ظرفیت محیط زیست و به زیر آستانه بردن آن بیانجامد، بعنوان اثرمشخص و مهم شناخته می شود.
پس از شناسایی نوع اثر، معیار ان شناسایی و مورد بررسی قرار می گیرد.
جهت این امر، معمولاً چهار معیار مدنظر قرار می گیرد که عبارتند از:
1) میزان اثر      2) دامنه اثر    
3) اهمیت اثر    4) اثر با حساسیت ویژه
1) میزان اثر: نشان دهنده اندازه تغییراتی است که در اجرای پروژه بر محیط پدید می آید.
2) دامنه اثر: نشانگر محیط تحت تأثیر است. این محیط می تواند شعاع های کم و یا زیاد را بر حسب نوع فعالیت ها شامل گردد. جهت تعیین دامنه اثر، معمولاً سه محدوده را تحت عناوین محدوده بلافصل، محدودۀ تحت تأثیر مستقیم و محدوده تحت تأثیر غیر مستقیم در نظر می گیرند.
محدوه بلافصل محدوده ای است که پروژه در آن صورت می پذیرد (مساحت اجرای پروژه)
محدودۀ تحت تأثیر مستقیم، محدوده ای است خارج از محدودۀ بلافصل بوده و اثرات ناشی از فعالیتهای پروژه بطور مستقیم بر این محدوده تأثیر گذار می باشند. مانند رودخانه اطراف سایت احداث پروژه.
محدودۀ تأثیر غیرمستقیم، در فاصله ای دورتر از مکان احداث پروژه قرار گرفته و امکان دارد بعلت گسترش دامنه اثرات، تحت تأثیر قرار گیرد.
3) اهمیت اثر: این فاکتور با میزان و مقدار یک اثر متفاوت است و برای گونه های مهم از لحاظ اکولوژیکی و یا مکانهای با ارزش فراوان بکار برده می شود. در این عوامل این پارامتر بر اساس ارزش و اهمیت فاکتورهای تأثیرپذیر مشخص می گردد.
4) اثر با حساسیت ویژه: بدلیل میزان تأثیر پذیری زیست محیطی ویژه ای که برخی از مناطق با توجه به شرایط خاص خود دریافت می دارند، فعالیتها و اثرات یک پروژه، می تواند اثرات قابل توجهی پدید آورد؛ مانند شهر تهران که دارای آلودگی هوای شدیدی است و فعالیت و یا احداث برخی از صنایع در این شهر، می تواند اثرات بسیار ویژه و شدید را نسبت به شهرهای دیگر کشور بدنبال داشته باشد.
یکی از مراحل مهم در ارزیابی اثرات زیست محیطی یک پروژه، پیش بینی تغییرات در محیط زیست منطقه می باشد. پس از شناسایی نوع، اهمیت و میزان اثرات، تغییراتی را که در صورت اجرای پروژه بر محیط زیست بوقوع خواهد پیوست، باید پیش بینی گردد.
برای این منظور، وضعیت محیط زیست منطقه در سه حالت، وضعیت موجود، وضعیت آینده منطقه بدون اجرای پروژه و وضعیت آینده منطقه در صورت اجرای پروژه مطالعه و بررسی می گردد. در این بخش از مطالعه وضعیت آینده منطقه در صورت عدم اجرا و یا اجرای پروژه نسبت به وضعیت موجود مقایسه می شود و تغییرات قابل پیش بینی نسبت به حال، مورد بررسی قرار می گیرد.
گزینه عدم اجرای پروژه تحت عنوان "گزینه نه" بررسی می شود. این گزینه بدان معناست که چنانچه پروژه پیشنهادی اجرا نگردد، وضعیت آتی محیط زیست در این شرایط چگونه خواهد بود.
گزینه اجرای پروژه نیز تحت همین عنوان (گزینه اجرایی) مورد مطالعه قرار می گیرد و تغییرات محیط زیست در صورت اجرای پروژه پیش بینی و با گزینه های دیگر مقایسه می گردد.
تعداد گزینه ها در پروژه های مختلف می تواند متفاوت باشد. این امر با توجه به نوع پروژه، مکانهای پیشنهای و شرایط محیطی می تواند تعیین گردد.
مرحله بعدی انتخاب گزینه برتر می باشد. این امر با استفاده از متدولوژیهای مختلف صورت می پذیرد. مهمترین متدهای کاربردی در حال حاضر که در کشور ما نیز بیشتر از متدهای دیگر استفاده می گردند، عبارتند از:
- روشهای کارشناسی (تخصصی ویژه)Ad hac))
- شبکه ها (Network)
- روی هم گذاری صفحات (Over lay)
- صورت ریزها(Check list)
- ماتریسها(Matrixes)
- ارزیابی سریع یا Rapid Assessment
-متد پاستاکیا (Pastakia Method) (روش پاستاکیا به کمک نرم افزار RIAM BASIC)
 
با کمک یکی از روشهای فوق، گزینه های انتخابی معیار گذاری و گزینه برتر انتخاب می گردد. انتخاب روش با توجه به نوع و وسعت پروژه و نظرات کارشناسان، می تواند متفاوت باشد. گاهی برای اطمینان از نتیجه حاصله می توان از بیش از یک روش برای ارزیابی و انتخاب گزینه برتر استفاده نمود. پس از ارزیابی اثرات گزینه ها و انتخاب گزینه برتر، از آنجایی که هر یک از آنها دارای اثرات منفی بر محیط زیست می باشند، باید روشهایی جهت حذف، کاهش و یا کنترل اثرات نامطلوب و سوء زیست محیطی، امکان تجدید پذیری، احیاء و یا جبران خسارت وارده بر محیط زیست ارائه گردد.


متدهای کاربردی در ارزیابی اثرات زیست محیطی
چنین اقدامی که بعنوان تخفیف اثرات سوء و یا اقدامات اصلاحی نامیده می شود، یک ضرورت در گزارشات ارزیابی می باشد و مجریان طرح باید اقدامات فوق را در برنامه های خویش رعایت نمایند.
آخرین مرحله از گزارش ارزشیابی، ارائه روش های مدیریت زیست محیطی می باشد که جهت هماهنگی فعالیت های توسعه و محیط زیست در راستای دسترسی به اهداف توسعه پایدار، صورت می پذیرد. بطور کلی مدیریت زیست محیطی به معنی تدوین استراتژیهای توسعه ای متناسب با محیطزیست است که با توجه به ماهیت آن می تواند دارای ابعاد جهانی، منطقه ای و محلی باشد. این برنامه ها در مطالعات ارزیابی اثرات زیست محیطی از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد.

ارکان برنامه های مدیریت زیست محیطی

ارکان برنامه های مدیریت زیست محیطی به شرح ذیل می باشد:

- آموزش Training
- مشارکت عمومی Public Participation
- ممیزی Auditing
- پایش Monitoring

 آموزش  Training:  
این امر در جهت ارتقاء دانش زیست محیطی بویژه در سطوح مسئولین طرحهای توسعه و نیز در سطوح پایین تر برای متخصصان و کارکنان طرح، صورت می پذیرد.
مشارکت عمومی Public Participation:
برای اعمال مدیریت زیست محیطی کارآمد می بایست برنامه های ارائه شده با ویژگیهای محلی یا منطقه ای به ویژه از دیدگاه اجتماعی و اقتصادی سازگار باشد. بدین ترتیب مشارکت عمومی و حتی تفویض بخشی از اقدامات زیست محیطی به مردم جهت دستیابی به هدف فوق از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد.
ممیزی (بازرسی) Auditing:
طرح بازرسی جزء مراحل ارزیابی محسوب می گردد و هدف از آن، کنترل وسایل و تجهیزات و رعایت ایمنی در مراحل مختلف اجرای پروژه می باشد.
پایش Monitoring:
پایش در واقع ارزیابی مستمر و جمع آوری و سازمان دهی اطلاعات از یک پروژه در جهت اجرا و بهره برداری است که به منظور تعین تغییراتی که ممکن است در نتیجه اجرا و بهره برداری پروژه بر اجزاء محیط زیست ایجاد گردد، بحث می کند و به تدوین یک سیستم مستمر جهت مراقبت و نظارت دقیق در مراحل مختلف پروژه می پردازد.
بطور کلی نظارت مستمر بر کمیت و کیفیت انواع آلاینده های شاخص ناشی از طرحهای توسعه و پیامدهای ناشی از آن، اطمینان از صحت عملکرد اقدامات، تقلیل اثرات سوء، تطبیق وضع موجود با شرایط قید شده در قرارداد مشاور، بررسی میزان تأثیر گذاری واقعی اقدامات، تقلیل اثرات سوء، فراهم نمودن اطلاعاتی به منظور کنترل شدت پیامدهای سوء پروژه برای سازمانها و... از اهداف پایین می باشد.

قوانين مربوط به ارزيابی اثرات محيط زيستی

فهرست بخشی ازقوانين و مقررات مربوط به ارزيابی اثرات عبارتند از:
- اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران
- قانون برنامه دوم و سوم توسعه کشور، مصوب سالهای 1373 و 1379مجلس
- آيين نامه جلوگيری از آلودگی هوا، مصوب سال 1374مجلس
- تصويب نامه هيات وزيران درمورد ضوابط و معيارهای استقرار صنايع، مصوب سال 1378
- صورتجلسه شماره 138 شوراي عالی حفاظت محيط زيست در مورد ارزيابی اثرات محيط زيستي، مصوب سال 1376
- ماده 105 قانون برنامه سوم توسعه ،مصوب سال 1379 و....
در حال حاضر مهمترين و معتبرترين قانون مرتبط با ارزيابی محيط زيستي که تا پايان سال 1383 به عنوان مستند قانونی مورد استفاده و بهره برداری می باشد ماده (105) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می باشد که متن کامل آن به قرار زير است:
"کليه طرحها و پروژه های بزرگ توليدی و خدماتی بايد پيش از اجرا و در مرحله انجام مطالعات امکان سنجی و مکان يابی بر اساس ضوابط پيشنهادی شوراي عالی حفاظت محيط زيست و مصوب هيات وزيران مورد ارزيابی محيط زيستي قرار گيرند. رعايت نتايج ارزيابی توسط مجريان طرحها و پروژه های مذکور الزامی است.نظارت بر حسن اجرای اين ماده بر عهده سازمان برنامه و بودجه می باشد."

براساس ضوابط تدوین شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست در دستورالعمل حداقل فاصله مجاز برای استقرار واحدهای صنعتی، تولیدی و خدماتی، حداقل فاصله نیروگاه های برق، پالایشگاه ها، مراکز نظامی، فرودگاه ها، پتروشیمی ها و چاه های نفت و... از مناطق مسکونی، پارک های ملی، رودخانه ها، و مناطق حفاظت شده و... قابل استخراج بوده و بایستی در گزارشات ارزیابی اثرات زیست محیطی مورد توجه قرار گیرد.

دانلود ضوابط حداقل فواصل مجاز برای استقرار واحدهای صنعتی، تولیدی و خدماتی بر اساس کتاب قوانین، مقررات و استانداردهای محیط زیست انسانی (انتشارات سازمان حفاظت محیط زیست)(دانلود فایل PDF)

راهنمای تهیه گزارش ارزیابی اثرات زیست محیطی، شرکت ملی نفت ایران مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست (دانلود فایل PDF )

فهرست پروژه‌هاي مشمول ارزيابي اثرات محيط زيستي

جهت دانلود لیست پروژه های مشمول ارزیابی اثرات زیست محیطی کلیک کنید

اهداف ارزيابی محيط زيستی

مطالعات ارزيابی اثرات محيط زيستی دارای دو هدف بلند مدت وکوتاه مدت به شرح زير می باشد:
الف: اهداف کوتاه مدت
- تعيين اقدامات اصلاحی مناسب و درج آن در برنامه پروژه
- پيش بينی پروژه پيامدهای محيط زيستی مهم و ماندگار
- تعيين ويژگی های پيامدهای محيط زيستی مهم و ماندگار پيش بينی نشده
- تعيين درآمد ها و هزينه های محيط زيستی پروژه
ب: اهداف بلند مدت
ارزيابی تمام پيامدهايي که پروژه پيشنهادی توسعه اعم از خصوصی يا دولتی در محيط زيست ايجاد می کند.
نيازها و ضرورتهای ارزيابی محيط زيستی
ارزيابی يکی ازروش‌های مقبول برای دستيابی به اهداف توسعه پايداراست و مي‌تواند به‌عنوان يک ابزار‌ برنامه ر‌يزی در دسترس برنامه ريزان، مديران و تصميم گيرندگان قرارگيرد تا براساس آن بتوانند اثرات بالقوه محيط زيستی که درنتيجه اجرای پروژه های عمرانی وتوسعه پديدار می شوند را شناسايي نموده و گزينه های منطقی جهت رفع کاهش آنها انتخاب کنند.

مشکلات ارزيابی محيط زيستی

علی رغم مفيد بودن اجرای ارزيابی محيط زيستی پروژه ها کهبدون اعمال آنها امکان تخريب محيط بيشتر می گردد، به کارگيری ارزيابی مورد قبول نيز دارای نارسايی هايی است که عمده ترين آنها عبارتند از:
- ارزيابی ‌محيط زيستی، ديدگاه‌های خود را بر روی آثارمنفی اجرای يک پروژه متمرکز می کند. ليکن طراحان نکات مثبت پروژه ها رامورد نظر قرارمی دهند. اين نگرش‌ها نوعی عدم تفاهم تلقی می شود.
- برای ارزيابی محيط زيستی به اطلاعات جامع و نيز بکارگيری افراد متخصص و کار آموز ارزيابی محيط زيستی نياز می باشد. چون با توجه به اينکه امکان انجام ارزيابی تا قبل از مراحل پايان طراحی و برنامه ريزی پروژه ها وجود ندارد، بنابراين هرگونه تغيير مبتنی از اعمال ديدگاه‌های‌ارزيابی منجر به بروز مشکلات و پرهزينه شدن پروژه می شود.

چرخه ارزيابی محيط زيستی

کارشناسان شرکت ابنیه پایدار سبز در بخش ارزیابی های زیست محیطی، با بهره جستن از سالها تجربه در زمینه ارزیابی اثرات زیست محیطی در پروژه های مختلف ملی نظیر آب سنگین اراک، پتروشیمی اروند، سد خرتوت، سد سیاه بیشه و... آماده ارائه خدمات مشاوره در زمینه تهیه گزارشات ارزیابی زیست محیطی به کارفرمایان و مشاوران محترم می باشند.

دستورالعمل ارزیابی اثرات طرح های سدسازی بر محیط زیست (مرحله تفصیلی) (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل ارزیابی زیست محیطی طرح های حمل و نقل جاده ای (دانلود فایل PDF)

فهرست پروژه های مشمول ارزیابی اثرات زیست محیطی تصویب نامه کمیسیون موضوع اصل 138 قانون اساسی (دانلود فایل PDF)

آیین نامه ارزیابی اثرات زیست محیطی طرح های بزرگ تولیدی، خدماتی و زیربنایی (تصویب نامه هیئت وزیران به شماره 214287 / ت 45880 هـ مورخ 90/11/3) (دانلود فایل PDF)

آیین نامه ارزیابی اثرات زیست محیطی طرح ها و پروژه های بزرگ تولیدی، خدماتی و عمرانی (تصویب نامه هیئت وزیران به شماره 43465/ ت 87 / 52 هـ مورخ 95/4/15) (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی مجتمع‌های گردشگری و تفریحی (سال ۱۳۹۹) (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی پروژه های سد و نیروگاه های برقآبی (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی مراکز دفن انواع پسماند (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی نیروگاه های سیکل ترکیبی (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی معدنکاری و فرآوری سرب و روی (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی معدنکاری و فرآوری طلا (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی فرآیندهای تولید آهن و فولاد (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی معدنکاری و فرآوری مس (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی شهرک های صنعتی (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی کارخانه تولید قند و شکر (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی استخراج معادن زغالسنگ (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی کارخانجات تولید کک و قطران (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی کارخانجات تولید سیمان و گچ (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی اسکله و بنادر
(دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی شبکه انتقال آب بین حوضه ای (دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی آب شیرین کن
(دانلود فایل PDF)

دستورالعمل تخصصی مطالعات ارزیابی آثار و پیامدهای زیست محیطی مجتمع های پرورش آبزیان (دانلود فایل PDF)

 

روش ماتریس در ارزیابی اثرات زیست محیطی

در این روش فاکتورهای زیست محیطی و فعالیت های پروژه به ترتیب در سطر و ستون قرار می گیرد. این روش اولین بار توسط لئوپولد در سال 1972 ابداع گردید. لئوپولد پیشنهاد کرد برای تعیین تاثیر هر فاکتور و فعالیت باید بزرگی (Mangnitude) و اهمیت (Importance) را تعیین نمود.

- i: اهمیت بر اساس شرایط پروژه

- m: بزرگی استاندارد هر کشور

- در ماتریس لئوپولد براساس تاثیر هر یک از فاکتورهای زیست محیطی و فعالیت های پروژه امتیازگذاری صورت می گیرد اعداد بین 1 تا 10 و با توجه به تاثیر مثبت یا منفی امتیازها به صورت + و – درج می شود.

محاسن روش ماتریس در ارزیابی اثرات زیست محیطی

- سیستماتیک

- ساده

- ارزان

- سریع

- منطبق با موازین قانونی

- فراگیر

ماتریس ایرانی در ارزیابی اثرات زیست محیطی

* در ایران برای بزرگی استانداردی به وجود نیامده است. و امتیازگذاری بر مبنای اعداد از 5- تا 5+ براساس جدول زیر صورت می گیرد.

اثر مثبت

امتیاز

اثر منفی

امتیاز

عالی

5+

پسرفته – خراب

5-

خوب

4+

تباه

4-

متوسط

3+

آشفته

3-

ضعیف

2+

نابسامان

2-

فقیر

1+

تنش دار

1-

در روش ماتریس فهرست فعالیت های پروژه در سطها و عملیات مربوط به هر فعالیت در ستون بیان می گردد، لذا نتیجه هر ستون، اثر آن پروژه و نتیجه هر سطر، پیامد آن پروژه می باشد.

- ارزیابی نتایج: میانگین رده بندی (نسبت جمع جبری ردیف ها و ستون های ماتریس به تعداد ارزش های موجود در هر ردیف یا ستون)

- میانگین رده بندی عددی پیوسته و اعشاری است که برای تفسیر نتایج حاصل از ماتریس، لازم است آنرا مجدد تفسیر نماییم. یعنی مجددا اثرات و پیامدها را از حالت عددی به کیفی تبدیل نماییم.

جدول زیر نمونه ای از ماتریس ارزیابی اثرات زیست محیطی است.

ماتریس ارزیابی اثرات زیست محیطی

اعداد میانگین رده بندی بر اساس جدول زیر تفسیر می گردد.

میانگین رده بندی ارزیابی اثرات زیست محیطی

در نهایت در نتیجه گیری از ماتریس 5 حالت ایجاد می گردد که در جدول زیر ارائه گردیده است.

میانگین رده بندی ارزیابی اثرات زیست محیطی

 

نمودار مراحل گردش کاری بازنگری گزارش های ارزیابی زیست محیطی

مراحل گردش کاری بازنگری گزارش های ارزیابی زیست محیطی

ارزیابی زیست محیطی سدهای بزرگ به روش کمسیون بین المللی (ICOLD)

آشنایی با ارزیابی زیست محیطی سدها با روش ICOLD

کمیسیون بین المللی سدهای بزرگ که هیچگونه وابستگی به سازمان های دولتی کشورها ندارد، از همکاری تعداد زیادی از متخصصین، اندیشمندان و مقامات صلاحیتدار علمی در زمینه های آبی و اختصاصاً در زمینه سدهای بزرگ برخوردار است. این متخصصین از بین کشورهای مختلف جهان، از جمله کشورهای صنعتی، کشورهای در حال توسعه و کشورهای فقیرانتخاب شده اند. این افراد در زمینه های مختلف نظیر: مسایل فیزیکی، شیمیایی، بهداشتی، بیولوژیکی، اقتصادی، اجتماعی، مسایل مربوط به توسعه، طراحی سازه های آبی و در علوم مربوط به آن از جمله هیدرولوژی، هیدرولیک، زمین شناسی و ژئوفیزیک تخصص دارند و از نظریات آنها استفاده شده است.

بر اساس انتشارات این سازمان برای ارزیابی اثرات زیست محیطی سدها از نشریات مختلف از جمله بولتن شماره 35 ICOLD که در سال 1982 منتشر گردیده استفاده شده است. در واقع کمسیون بین المللی سدهای بزرگ یا ICOLD برای تعیین اثرات سازه های آبی نظیر سدهای بزرگ بر محیط زیست، یک ماتریس را پیشنهاد می کند و با تهیه فهرستی از عوامل مؤثر که ممکن است به صورت کمی یا کیفی بیان شوند، به ارزیابی اثرات آنها در هر بخش از محیط زیست می پردازند. این اثرات در تعدادی از گزینه های احتمالی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند و گزینه ای که کمترین خطرات زیست محیطی را دربردارد و یا گزینه ای که طراحان می توانند با ارئه راه حل های جدید بر مشکلات زیست محیطی آن فایق آیند، پیشنهاد می شود.

دستورالعمل ICOLD در مورد سدهایی که در مراحل طراحی، ساخت و یا بهره برداری هستند، قابل اعمال است. البته ممکن است در هنگام بهره برداری از سدها عوامل نامناسب زیست محیطی قابل علاج و ترمیم نبوده و یا هزینه های کنترل، کاهش یا تخفیف اثرات نامناسب زیست محیطی بسیارزیاد و غیرقابل تحمل باشد.
اجتماعی، ژئوفیزیکی، هیدرولوژیکی، اقلیم و محیط زنده مربوط می شود. سطرهای این ماتریس به اثرات اقتصادی شامل مواردی از جمله تمایز بین استفاده از آب و تخصیص یافته، واکنش محیط و وقوع حوادث زیست محیطی و اقدامات اصلاحی فیزیکی و اداری است، جداول 1 و 2 می تواند در ارزیابی زیست محیطی به روش ICOLD مورد استفاده قرار گیرد.

جدول خصوصیات یک طرح آبی جهت ارزیابی به روش ICOLD (دانلود جدول)

 

جدول نمونه ای از ماتریس ارزیابی زیست محیطی سدها ICOLD (دانلود جدول)

1- برای مصارف آب:
علامت III, II, I به ترتیب اولویت درجه اول «اول»، «دوم» و «سوم» طرح.
2- اثر بر روی طرح:
علامت (+) «مفید»، (-) «تعین کننده»، (*) با «اشکال».
3- اهمیت موضوع:
علامت (1) «فرعی»، (2) «متوسط»، (3) «اصلی».
4- درجه احتمال:
علامت (C)، «حتمی»، (P) «احتمالی»، (I) «غیرمحتمل»، (n) «نامشخص».
5- وضعیت زمانی:
علامت (I) «فوری»، (M) «میان مدت»، (L) «دراز مدت».
6- اثر مشخص:
به صورت علائم (Y) «بله» و (N) «خیر».

در این روش اثرات یک سد به یک سری اثرات کوچکتر تقسیم می شود که هر عامل و عملکرد مربوط به آن کاملاً قابل تشخیص و ارزیابی است. در ادامه مطالعات باید با استفاده از این ماتریس و با داشتن تخصص کافی و به وسیله شخص کارآمد، تفسیر و شرح نهایی در مورد بررسی اثرات زیست محیطی به عمل آید. برای تکمیل ماتریس «اثرات زیست محیطی سد» معمولاً گامهای شش گانه زیر برداشته می شود:

1- با توجه به فهرست (A)، کلیه فعالیت های اساسی که در طرح یک سد دخالت دارند، تعیین می شوند. معمولاً از این مجموعه با اهداف اصلی طرح توسعه که با شماره (A-10) بیان شده اند، شروع نموده و سپس به موارد (A-20) که به سایر فعالیت های ویژه مربوط می گردد پرداخته می شود. عوامل مربوط به (A-10) با شماره هایی که به ترتیب با کاهش مصرف آب مشخص شده، در ستون مربوطه مشاهده می شود.

2- از فهرست E، کلیه عوامل زیست محیطی طرح مورد نظر را که در اینگونه فعالیت ها به طور قاطع مؤثرند، انتخاب می کنند.

3- در گام سوم محدوده هایی را که تحت تاثیر ساخت سد قرار می گیرند علامت گذاری می کنند، (A-30).

4- هرگونه «تاثیر یا اثرپذیری» با یک علامت ارزیابی می شود. این علائم، مفاهیم نسبی اهمیت و یا درجه قطعیت، دوره زمانی و اثرات تاخیری را نشان می دهند.
هر «اثر» را می توان به طرق مختلف ارزیابی کرد، از جمله، ارتباط وقوع یک پدیده را با زمان و مکان مشخص نمود. برای مثال علائم Y و N می توانند به صورت بله (Yes) یا نه (No) باشند که آیا اثر یک واقعه در طرح در نظر گرفته شده است یا خیر؟
علائم می تواند بیان کننده پیشرفت دینامیکی اثرات نیز باشد، اما این مورد برای یک ماتریس کامل و موفق لزوماً مورد احتیاج نیست.

5- ستون های ماتریس که برای اثرات نسبی بکار می روند، نسبت به یک یا چند فعالیت در سطر ماتریس، برای نشان دادن واکنش زنجیری مورد استفاده قرار می گیرند. ممکن است دو یا چند اثر بتوانند به صورت مستقل عمل کنند.

6- در آخرین گام ارزیابی، این تصور حاکم است که معیارهای تصحیحی مناسب برای ترمیم و یا کاهش اثرات نامناسب زیست محیطی بکار رود و عواملی که موجب ضرر و زیان به اکوسیستم می شوند تعیین گردند.

باید توجه داشت که ماتریس فوق نمی تواند به عنوان تنها راه ارزیابی مسایل زیست محیطی بکار می رود، همچنین این ارزیابی نمی تواند برای تخفیف کامل اثرات نامناسب در اکولوژی بکار گرفته شود.

2-9- تعریف مشخصه های ماتریس در ارزیابی ICOLD

جهت اعمال ارزیابی زیست محیطی سدها به روش ICOLD لازم است ابتدا مشخصه های این ماتریس معرفی شوند. از این روی سعی می گردد تا ماتریس مربوط به ارزیابی زیست محیط سدها را به شرح زیر خلاصه کرد.

دانلود PDF مشخصه های ماتریس در ارزیابی ICOLD

 نمونه ای از روند اجرای مرحله ای یک EIA

 نمونه ای از روند اجرای مرحله ای یک EIA

 

مقایسه بین ارزیابی استراتژیکی-زیست محیطی (SEA) و ارزیابی اثرات زیست محیطی (EIA)

مقایسه بین ارزیابی استراتژیکی-زیست محیطی (SEA)

مدیریت پسماندهای حفاری (Drilling Waste Management)

دکل حفاری

يكي از مهمترين قسمت‌هاي تكنولوژي حفاري دوراني، گل حفاري است. عمده وظايف عمومي گل حفاري عبارت است از: روانسازی عمل حفاری، انتقال مواد کنده شده به سطح زمین و کنترل فشار چاه حفاری.
گل های حفاری به سه گروه:
- پایه آبی (Water Base Mud) یا WBM
- پایه روغنی (Oil Base Mud) یا OBM
- پایه سنتزی (Synthetic Base Mud) یا SBM
تقسیم می شوند. به گروه اول فاز پایه آبی (WBF) و به گروههای دیگر، فاز پایه غیر آبی (NAF) اتلاق می شود. پس از پایان هر دوره حفاری، مقداری گل حفاری باقی می ماند که معمولاً دور ریز می گردد. حجم این ضایعات حدود 150 الی 500 متر مکعب می باشد که بسته به عمق چاه و نوع سازند تعیین می گردد. وجود فلزات سنگین نظیر باریم که در باریت موجود است، کروم، آلومینیوم، روی، کادمیم و همچنین غلظت بالای مواد معلق و نمک ها موجب گردیده که تخلیه مایعات حاصل از گل حفاری به اطراف دکل حفاری چه در خشکی و چه در دریا باعث آلودگی شدید محیط زیست گردد. دستگاههای مختلفی نظیر:  Shakers ،Hydrocyclones و Centrifuges و نیز روشهای مختلفی نظیر Cutting Dryers، Thermal desorption، Cutting Re-Injection و... جهت تصفیه این پساب و نیز مدیریت دفع آن وجود دارد که کارشناسان شرکت ابنیه پایدار سبز بر حسب مورد آماده ارائه سیستمهای مناسب در این زمینه می باشند.

 

تجهیزات شبکه های آب و فاضلاب

پروژه ها

شرکت ابنیه پایدار سبز

آدرس:

تهران، بلوار میرداماد، میدان مادر، خیابان شاه نظری،کوچه دوم، پلاک 35، واحد 4 - طبقه دوم

تلفن:

22227849
22261233

ایمیل:

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

فکس:

22264993
26423668

کد پستی:

1547936515

Call 021-22261233 📞